Kazachstan heeft er
naast Astana en Continental team Astana een derde professionele wielerploeg bij.
De naam luidt Vino4ever, een naam die door menig wielerliefhebber met enig
cynisme kan worden ontvangen. Het eerste deel van de ploegnaam vindt natuurlijk zijn
oorsprong in de naam van de illustere Alexandre Vinokourov, een oud-wielrenner die er
natuurlijk om bekend stond de regeltjes die de
UCI voorschrijft aan de laars te lappen. Wat moet er dan terechtkomen van een ploeg met de naam
Vino4ever?
Zijn naam is Daniel Diaz, en de laatste twee jaar was hij de smaakmaker in de Tour de San Luis. In eigen land legt hij jaarlijks vuur aan de schenen van gevestigde klimmers als Vincenzo Nibali en Alberto Contador. Twee jaar terug werd hij nog tweede achter Alberto Contador, in 2013 nam hij plaats op de hoogste podiumplek. Ook dit jaar zal Daniel het peloton dirigeren in de bergen, waar de Argentijn zijn trainingsuren maakt. De jaarlijkse scherprechter in de Tour de San Luis: de aankomst bovenop Mirador del Sol zal weer optreden als beslissende factor. Gaat Daniel Diaz weer winnen in 2014, en waarom is de Argentijn nog niet doorgebroken in het Europese wielercircuit?
Met zijn negentien jaar zal Caleb Ewan één van de de jongste renners zijn die dinsdag aan de start verschijnt van de Tour Down Under. Hij gaat daar uitkomen voor het relatief onbekende en vooral kleine team: UniSa - Australia. Ondanks zijn leeftijd en ploeg, heeft Caleb Ewan grote plannen voor de eerste World Tour wedstrijd van het jaar. Hij hoopt Greipel te verslaan en bombardeert zich met verwachtingen door te zeggen dat het allemaal mogelijk moet zijn. Hoe goed is Caleb Ewan eigenlijk?
Cavendish of Kittel?
Wie van de twee spurtbommen gaat komend seizoen de massasprints domineren? Is
de heerschappij van Mark Cavendish nu echt over of kan hij in 2014 toch weer het stokje
van zijn massieve Duitse concurrent overnemen? Alle vingers wijzen momenteel naar Marcel Kittel, die als beste sprinter van het peloton het jaar afsloot, om zo dus als
topfavoriet het nieuwe jaar in te gaan. En, hoe is het mogelijk dat de twee
beste sprinters van de voorbije Tour de France niet eens in de buurt kwamen van
het groen?
Raymond Poulidor of "PouPou" zoals de Fransen hem liefkozend noemde werd maarliefst drie keer 2de in de Tour de France en maakte zichzelf ongekend populair in de jaren '70 met zijn constante veerkracht. Hij was de eeuwige underdog, die bleef vechten voor elke millimeter. Raymond zelf wist nooit de Tour te winnen, maar zijn kleinzoon: Mathieu van der Poel (18) heeft die potentie misschien wel. Mathieu, die zichzelf afgelopen zomer in Florence nog kroonde tot Wereldkampioen op de weg (bij de Junioren), is in tegenstelling tot zijn grootvader totaal geen underdog, maar een echte afmaker.
Het epicentrum van de wielersport ligt zonder twijfel in Europa, toch is er een jaarlijks Afrikaans wedstrijdje wat eigenlijk ook wel eens wat aandacht verdiend. Alleen voor de naam zou deze race al een vermelding verdienen: La Tropicale Amissa Bongo, ook wel bekend als de Ronde van Gabon. In het tropische Gabon komen twee werelden bij elkaar. Morgen is het weer zover, dan begint de jaarlijkse strijd tussen de Afrikaanse amateurs en de Europese profrenners weer.
Hij kwam het wielerpeloton binnen als een van de grootste talenten van zijn generatie, zeven jaar later is er bijna niets meer te vinden over hem en worden zijn prestaties overschaduwd door slechte verhalen. Het gaat hier over de Oekraïner Dmytro Grabovskyy. Grabovskyy stond bovenaan de ladder van het wielrennen en viel keihard naar beneden. Zijn verwoede pogingen om weer aan de top te komen liepen keer op keer uit op een fiasco. Wereldkampioen worden is niet altijd een voordeel voor je carrière, het succes heeft ook wel eens keerzijde.
